Çok eskidendi
Sen masum bir papatya bense dinmez fırtına
Şimdi geldim hayatımın son yarısına
Zor oldu sakinim ama

Ve işte ben ne huzursuz ne kusursuz bir adamım
Ama hep senin yanındayım
Ve işte sen benim kalbim benim çiçek kadınım
Ben hep senin yanındayım

Fotoğraflar
Sancılarımı keser gibi ötesinde Her şeyin
Küçük de olsa
Manzaralar anlatır gibi mutluluklar değişmesin

Sustum işte
Kurudu dilimde cümleler susuzluktan öldüler
Bütün hayaller
Gözyaşlarımı isteyip onlarla yetindiler

Ve şimdi sen özgürce koşuyorsun o günlere
Çiçeklerine sarılacağın
Peki ya ben kim bilir kaç duvar gelecek üstüme
Uzaktan mı yaşlanacağım